Tagarchief: natasjavanderwoude

Stap voor stap as verspreiden

Het avondeten is bij ons een moment om met elkaar de dag door te nemen. Ik had die dag een crematie in Heerhugowaard begeleid en mijn zoon ROSS van 7 jaar vroeg wat dat eigenlijk inhield, wat gebeurt er dan met het lichaam? In Jip-en-Janneke-taal legde ik dit uit. Hij vroeg zich vervolgens af of ik dit ook wilde als ik dood zou gaan. Ik wil inderdaad gecremereerd worden, wat overigens een doodzonde (!!!) is voor een lid van de “van der Woude-doodgravers-familie”. Dit zal dus zeker niet gewaardeerd worden maar met mijn vele verhuizingen heb ik niet echt een woonplaats waar mijn roots liggen en zoals ik vaak hoor van mensen die over hun laatste bestemming nadenken, wil ik voorkomen dat mijn zoon het gevoel heeft dat hij ergens moet blijven wonen omdat mama daar nog is. ROSS’ vraag was vervolgens wat er met mijn restanten zou gebeuren. Ik antwoordde dat het mij een leuk idee leek dat hij mij in zijn verdere leven in een urn mee zou nemen. Uiteraard weet ik dat je niet over je graf kan en mag regeren dus ik vertelde dat dit aan hem zou zijn. Zijn antwoord was (en trek je eigen conclusie): “ik neem je mee in een boot en kieper je zo over boord…”

Kortom: ieder doet het op zijn eigen unieke manier. Vandaag kregen we de youtube-link van de TOLAD. De TOLAD is een soort van as-wandelstok waarmee je de as van een overledene stap voor stap verspreidt. Kijk zelf, misschien is het iets voor je:
Short documentary TOLAD

Hoe werkt het met de as?

Regelmatig krijgen wij de vraag hoe het met de as van een overledene gaat. We hebben hier al eerder over geschreven maar hier nog eens de feiten op een rij.
De as wordt na een crematie 1 maand bewaard door het crematorium. Dit is wettelijk bepaald en als nabestaande mag je de as niet eerder ophalen. Het crematorium maakt na deze maand een afspraak met de nabestaanden om de as over te dragen. De nabestaanden krijgen de as in een zwarte PVC-urn. Stel dat je met meerdere nabestaanden bent dan kun je de as van de overledene laten verdelen over meerdere asbussen. Hiervoor worden door het crematorium kosten in rekening gebracht (ongeveer € 20,00 per asbus). De as zit los in deze asbus in tegenstelling tot vroeger toen de as in een afgesloten zak zat. De asbus heeft een doorsnede van 17 cm en een hoogte van 25 cm en weegt ongeveer 2,5 – 3 kg.
Voor de bestemming van de as zijn legio mogelijkheden. Als nabestaande kun je ervoor kiezen om de as te (laten) verstrooien, bij te zetten in een graf, een sieraad van te maken, te gebruiken in een tattoo of te bewaren in een urn. Er zijn speciale urn-leveranciers maar uiteraard kun je ook hiervoor bij een lifestyle-winkel terecht. Mocht je hiervan gebruik maken, houd er dan rekening mee of de urn binnen of buiten komt te staan. Is de urn poreus of waterbestendig? Heeft de urn de juiste afmetingen? Zo niet dan kun je zelf of door het crematorium de as in een afgesloten zak laten doen. Mocht je interieur veranderen dan kun je eenvoudig een andere urn aanschaffen en overhevelen naar de urn in de juiste kleur.
Afgelopen weekend waren wij bij Begraafplaats Buitenveldert in Amsterdam en daar kwamen we prachtige potten/kruiken tegen van het merk Brynxz. Heel goed betaalbaar en daarnaast stijlvol.

Huisdier overleden

Ik pretendeer altijd dat een ècht goed en persoonlijk afscheid een eerste troost biedt. Deze week hebben we dat zelf aan den lijve ondervonden. Zoonlief heeft 2 kanaries: Petertje en Isa. Dol is hij op deze vogeltjes, die hij trouw elke dag water en eten geeft en eens per week keurig de kooi van verschoond. Dol-enthousiast was hij dan ook toen hij ontdekte dat er een eitje in het nestje lag. En de pret kon niet op toen er nog een eitje en nog een eitje bij kwam. Vol enthousiasme meldden we op FB dat “we zwanger waren”. Maar toen we een nachtje weg waren en de volgende dag thuis kwamen, zat Isa rillend en met bebloed hoofd op de bodem van de kooi terwijl Petertje (of Isa???) keurig zat te broeden op het nestje. Naar alle waarschijnlijkheid wilde ze ook even broeden maar dat werd niet getolereerd. Helaas heeft Isa de aanval niet overleefd en is ze aan haar verwondingen overleden.
Tja, en hoe vertel je dat aan je zoon, die op dat moment niet thuis is? Zoals ik geleerd en ervaren heb, moet je het bij de feiten houden en samen voor een mooi afscheid zorgen. En dat hebben we gedaan. We hebben een doosje gevouwen waar we Isa in hebben neergelegd, we hebben een kaarsje gebrand, een condoleance gehad waarbij we zelf bij een aantal mensen langs zijn gegaan om Isa een laatste eer te bewijzen en uiteindelijk hebben we Isa begraven. Nadat zoonlief Isa vaarwel zei, trok hij mij mee en zei hij dat hij het op deze manier prima vond en begon vervolgens te vertellen over hoe hard zijn moestuintjes groeiden.
Kortom ik besef dat ik als uitvaartbegeleider dit wellicht iets aandik maar mijn standpunt dat een ècht goed en persoonlijk afscheid een eerste troost biedt, werd bevestigd.

Budgetuitvaart

Het nieuws is er vol van: de concurrentie in de uitvaartbranche is pittig en uitvaarten kunnen goedkoper. Zie hieronder het desbetreffende artikel in De Telegraaf van vandaag.

Dit doet mij terugdenken aan een intieme “budgetuitvaart” afgelopen jaar. De telefoon ging en enigszins aarzelend werden vragen gesteld over de kosten van een uitvaart. Al pratende en vragen stellend kwamen we erachter dat het ging om de uitvaart van moeder, die op het moment van bellen terminaal was. Ze had een liefdevol leven gehad, ze was 86 jaar oud, ze had 2 getrouwde kinderen, 1 kleindochter en nog 1 zusje, dat 4 jaar jonger was, 82 jaar. De overige liefhebbende vrienden en familieleden waren haar inmiddels ontvallen. Het ging dus om een uitvaart met een afscheid voor 6 nabestaanden. Het liefst wilden de nabestaanden een samenzijn hebben in haar geliefde kamer in het bejaardentehuis. Daarna wilden zij haar naar het crematorium brengen, maar daar wilden zij geen koffie met cake. Ter kennisgeving zou er een aantal kaarten verstuurd worden nadat moeder was gecremeerd.
Kortom, de nabestaanden hadden duidelijk in beeld hoe zij afscheid wilden nemen van moeder en daarnaast gaven ze aan dat hun budget niet zo groot was. We praatten verder en zo vertelden de nabestaanden dat moeder dol was op haken. Kilometers wol waren door haar handen gegaan. Zou het dan niet een idee zijn om moeder op een draagbaar op te baren en haar toe te dekken onder een eigengemaakte sprei in plaats van in een kist?
Ter verduidelijking: een draagbaar is goedkoper dan een kist. Sinds 1991 mogen overledenen begraven en gecremeerd worden op een draagbaar, mits het lichaam volledig bedekt is met een natuurlijk materiaal.
En zo geschiedde. Een bevriende timmerman maakte de draagbaar waarop moeder werd opgebaard in haar eigen kamer. In de sprei werden tientallen plukjes gipskruid gestoken. Het afscheid vond plaats in haar kamer met haar geliefde zus, dochters, schoonzonen en kleindochter, zonder ons. Zij spraken herinneringen uit, bekeken foto’s en lazen aan elkaar gedichten voor. Wij kwamen volgens afspraak om 11.00 uur. Samen droegen we moeder door de erehaag van medebewoners en verzorgers naar de rouwauto, waarna we naar het crematorium vertrokken. Hier vond een zogenoemde technische crematie plaats.
Ter verduidelijking: bij een technische crematie wordt de overledene direct naar de crematieruimte gebracht. Er wordt geen gebruik gemaakt van de aula of van koffie en thee. Hierdoor kan de prijs laag blijven.
Persoonlijk heb ik bovenstaande uitvaart als zeer intiem, liefdevol en waardig ervaren. Vaak speelt geld een ondergeschikte rol bij een uitvaart, of nabestaanden vinden het “gênant” om naar de kosten te vragen. Maar ook voor een gering budget kan er waardig afscheid genomen worden. Hierbij helpt het vooral als u van tevoren uw wensen heeft vastgelegd.
Overzicht van de kosten van bovengenoemde uitvaart exclusief de rouwkaart (deze was door de familie zelf gemaakt en verstuurd):

Natuurbegraafplaats

Regelmatig krijgen wij vragen over natuurbegraafplaatsen. Een redelijk nieuw fenomeen in Nederland dat in Engeland al jaren een begrip is. Vandaag waren wij op Natuurbegraafplaats Heidepol in Arnhem, die in de zomer van 2012 geopend is.

Natuurbegraven betekent eeuwigdurende rust in de natuur. U kunt een graf kopen in de natuur vanaf € 3.250,00. U kunt bij leven de mooiste plek uitkiezen. Dit graf is voor één persoon en eeuwigdurend. Als u een graf voor meerdere personen wilt, dan kunt u graven naast elkaar uitkiezen. U koopt hiermee het recht om op de plek van uw keuze te worden begraven. Dit grafrecht wordt in een akte vastgelegd en bij het Kadaster aan de grond gekoppeld. Een gedeelte van het bedrag wordt door Heidepol geschonken aan Stichting Nieuwe Natuur. Deze stichting maakt zich sterk voor de realisatie van nieuwe natuur in Nederland.
Op natuurbegraafplaats Heidepol zijn 7.000 graven beschikbaar, waarvan er inmiddels 4.000 uitgegeven zijn. De natuurgraven op Heidepol krijgen geen uitgebreide grafmarkering, waardoor ze één blijven met de natuur. Er kan gekozen worden voor een houten gedenkteken in de vorm van een houten boomschijf. Hieraan herkent de nabestaande het graf. De beheerders van de natuurbegraafplaats werken met exacte GPS-coördinaten, die in de aankoopakte opgenomen worden.

Op het graf kan na de begrafenis van een dierbare een boom geplant worden. Hiervoor zijn speciale plekken aangewezen waar uitbreiding van het bos mogelijk is.
Op Natuurbegraafplaats Heidepol kan er op de dag van de uitvaart gebruik worden gemaakt van de ontvangstruimte, die gebouwd is in een voormalige schuur. Daarnaast is er de half-open Heidekapel en de boskapel, die in de openlucht is.

In Nederland zijn op dit moment drie natuurbegraafplaatsen:
Heidepol – Arnhem
Schoorsveld – Heeze vlakbij Eindhoven
Maashorst – Schaijk
Daarnaast is er een aantal natuurbegraafplaatsen in wording:
Heerenduin – Velsen
Huis ter Heide – De Moer vlakbij Tilburg
Mookerheide – Mook
Landgoed Christinalust – Twekkelo tussen Enschede en Hengelo
Landgoed Winfried – Wapenveld
Hooghei – Berlicum
De Bonnenpolder – Hoek van Holland